ولى به نظر مصنف استدلال به آيه از ناحيهء مفهوم شرط كافى است و نيازى به استدلال بر مفهوم وصف نداريم . اساسا به نظر ايشان وصف مفهوم ندارد و لكن قبل از استدلال ، به عنوان مقدمه مفردات و اصطلاحات آيه را توضيح مىدهد . سه كلمه در آيه بايد تحقيق شود : 1 . كلمهء تبين : اين ماده با همهء مشتقاتى كه دارد در كلام عرب ، دو معنا دارد : الف . به معناى ظهور الشىء ، يعنى هويدا شدن آن . عرب مىگويد : تبين الشىء اى بأن و ظهر و تبين به اين معنا از افعال لازمه است ؛ يعنى به فاعل تنها معناى آن تمام است و محتاج به مفعول نيست و در قرآن مجيد هم آياتى به همين معنا آمده كه ما به دو آيه اشاره مىكنيم : يكم . سورهء بقره آيه 187 : كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَى اللَّيْلِ ؛ ترجمه : بخوريد و بياشاميد تا زمانى كه آشكار شود بر شما رشته سفيد صبح از رشته سياه شب ، سپس واجب است كه تمام كنيد روزه را تا شب ، در اين آيه كلمه تبين به معناى يظهر و يبين آمده است . دوم . سورهء فصلت آيه 53 : سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ ؛ ترجمه : ما همواره نشانه‌هاى وجود خود را به آنان ارائه مىدهيم چه در آفاق و چه در انفس و جان‌هاى آنان تا براى آنان روشن شد كه خداى حق است يا قرآن حق است . در اين آيه هم يَتَبَيَّنَ به معناى يظهر آمده است . ب . به معناى ظهور على الشىء است و اين خود دو جور معنا شده است : يكم . ظهور على الشىء يعنى اطلاع و آگهى از يك شىء و استكشاف آن شىء . دوم . ظهور على الشىء به معناى طلب علم به آن شىء و يا به عهده گرفتن علم به يك شىء است . عرب مىگويد : تبينت الشىء اى علمته و استكشفته و يا مىگويد : تبينت الشىء اى تصديت للعلم به و طلبته مادهء تبين به اين معنا يكى از افعال متعديه است كه نياز به مفعول دارد و تبين به معناى طلب العلم همراه با نوعى تثبت و تأنى است ؛ يعنى آهسته و با احتياط و تامل گام برداشتن و در اطراف مسئله به كاوش پرداختن ؛ زيرا تحصيل